شب عاشقان بیدل ، چه شبی دراز باشد

تو بمان کز اول شب ، در ِ صبح باز باشد

 

عجب است اگر توانم که سفر کنم ز کویت

به کجا رود کبوتر ، که اسیر باز باشد؟

 

ز محبتت نخواهم که نظر کنم به رویت

که محب صادق آن است که پاکباز باشد

 

به کرشمه عنایت ، نظری به سوی ما کن  

که دعای دردمندان ز سر نیاز باشد

 

سخنی که نیست طاقت که ز خویشتن بپوشم

به کدام دوست گویم که محل راز باشد ؟

 

چه نماز باشد آن را که تو در خیال باشی ؟

تو صنم نمی گذاری که مرا نماز باشی

 

دگرش چو باز بینی ، غم دل مگوی سعدی !

که شب وصال کوتاه و سخن دراز باشد ...

جمعه ٢۱ امرداد ۱۳٩٠ساعت ۱۱:۱٤ ‎ب.ظ توسط تقی دژاکام نظرات ()
تگ ها: سفر و زیارت و دوست و غم دل